چگونه خاک نفس می کشد؟

- بیاموزیم:

شکوه رستن اینک طلوع فروردین

گداخت ان همه برف

دمید این همه گل

شکفت این همه رنگ!

زمین به ما اموخت :

زپیش حادثه که پای پس نکشیم

مگر کم از خاکیم؟

نفس کشید زمین ما چرا نفس نکشیم؟

در ضمن نباید فراموش کنیم که ما توی اون کاغذ کوچیک داریم سرنوشت خودمون و افراد دیگری که نمی تونن رای بدن ولی به اعتماد کردن رو می نویسیم.

پیروز وسریلند باشید

پریشب خبر رسید که کارهای هسته ای ایران صلح آمیز شناخته شده و می گن این باید این موفقیت وغرور ملی رو جشن بگیریم ولی برعکس من فکر می کنم این موفقیت غرور ملی نیست غرور ملی اینه که بتونیم ادعا کنیم ما به عنوان یک کشور که پیشوند اسمش جمهوری اسلامی تو کشور مون هیچ پدری نیست که لا اقل این شب عیدی از خجالت نگاه کردن تو روی بچه اش صبح اول وقت از خونه بزنه بیرون و آخر شب وقتی همه خوابن بیاد تو خونه که نکنه با دستای خالی چشمش توی چشم بچه هاش بیفته یا نکنه اون بچه چیز نویی واسه عیدش بخواد و اون نتونه براش تهیه کنه و بازم وعده ی عید بعد رو بهش بده نمی خوام حرفام فقط نمکی باشه روی زخمای کهنه آخه من توان کاریا کمکی به این عزیزان رو ندارم ادعا هم نمی کنم که اگه می تونستم کمک می کردم البته چرا قبلا این کارو می کردم ولی خیلی ها رو دیدم که بعد از اینکه خدا این فرصت رو بهشون داد همه چیز یادشون رفت پس فقط آرزو می کنم اگه جنبه ی این فرصت رو دارم اونو به دست بیارم وگرنه حد اقل اون فرصت رو نداشته باشم یا اینکه خدای مهربون اول جنبه وفرهنگشو بهم بده بعد فرصت ودر آخر فقط می تونم دعا کنم وامیدوار باشم که شاید یه روز از پشت کو ههای خدا میاد بیرون که جمهوری اسلامی ایران به این غرور ملی واقعی دست پیدا کنه وبه جای جشن هسته ای جشن برابری وبرادری رو در سراسر خاک عزیزمون برپا کنیم.

آمین... .

البته اینجا هم جا داره از تمام دانشمندانی که شبانه روز خودشون رو وقف این کار کردم تشکر کنم ویه خسته نباشید بگم

این ما واینم حق مسلممون

سلام

به همه ی شما دوستانی که به این وبلاگ لطف دارین و وقت ارزشمند خودتون رو صرف خوندن مطالب این وبلاگ می کنین.

تو ی این پست درباره ی این وبلاگ و اهدافش براتون میگم . همون طور که تا به حال از مطالب ما خوندین عمده ترین هدف من برای راه اندازی این وبلاگ جمع اوری تجربه های دیگران در زمینه های مختلف از جمله موفقیت و راههای رسیدن به اون راههای کسب تجربه و استفاده از هر ان چه که تو زندگی ازشون درس می گیریم راههای رسیدن به تعالی و اصلا چه چیز هایی می تونن برای ما هدف بشن و چه طوری ما می تونیم تو رسیدن به اهدافمون موفق بشیم و موضوعات دیگه ای که تو پست های مختلف و در قالب های مختلف به شما ارائه می دم.

یکی از اصلی ترین بهانه های من برای راه اندازی این وبلاگ مسابقه ی پرسش مهر بود .حتما از موضوعات این طرح با خبر هستین وقت شما رو برای این مسائل نمی گیرم.

سعی دارم موضوعات و سر فصل های انتخابی حد الامکان برای شما دوست عزیز مفید باشه و شما رغبت به خوندن داشته باشین همچنین منابع رو برای اطلاع بیشتر شما می گذارم امیدوارم این مطالب ارزش یک بار خوندن رو داشته باشه.

در مورد استفاده از موسیقی توی وبلاگ باید عرض کنم این مورد برای مسابقه سبب کسب امتیاز می شه ولی چون حداکثر کاربران ما کاربران ............. هستن و موسیقی سرعت لودینگ رو پایین می یاره و به دنبال اون موجبات نارضایتی شما مراجعه کننده رو و در صورتی که شما قصد داشته باشین اهنگ دیگه ای رو گوش بدین و یا توی شب مطالب رو بخونین مسلما برای شما مشکل ایجاد می کنه ولی ما تابع نظر شما دوست عزیز هستیم و به نظر شما احترام می گذارم.هرچی شما بفرمایین.....

من تمام تلاشم رو برای استفاده از عکس و لینک های مرتبط با موضوع می کنم

هر چند تعداد بازدیدکنندگان این وبلاگ زیاد بالا نیست اما برای من مهمه این هست که همین عده ی معدود هم از مطالب لذت ببرن و مورد استفاده قرار بدن.

شما می تونین تعداد بازدیدکنندگان رو از لینک کوچیکی که پایین صفحه به صورت یه مربع کوچک هست مشاهده کنید.با استقاده از این سیستم شما می تونین تعداد بازدیدکنندگان ساعت مراجعه محل مراجعه محدوده ی مکانی و غیره رو ببینید.

شرکت در نظر سنجی این ویلاگ هم محبت و علاقه ی شما مراجه کننده ی گرامی رو نشون می ده همچنین با عضویت در سیستم ارسال خبر نامه از به روز شدن وبلاگ مطلع بشین.

در صورت تمایل شما می تونید این وبلاگ رو لینک کنید و به دوستان خودتون معرفی کنید.

از شما خواننده ای که می یان خواهش می کنم هر گونه نظر پیشنهاد یا انتقادی رو به اطلاع مدیریت این وب این بنده ی حقیر برسونین تا بتونم هر انچه رو که شما شایسته ی اون هستین فراهم کنم.

باتشکر

I love the way you make me smile.I love your sweet gestures of caring your unexpected gifts from the heart the way share my dreams and thousand ways you show your love to me. but most of all

دیروز برای همه ی ما روز خاطره ها بود روزی که خیلی ها برای رسیدن به اون از جون خودشون گذشتن ولی نبودن تا نتیجه کارشون رو ببینن اونا با گذشتن از خودشون امروزمون رو به ما هدیه کردن و در این امروز تنها چیزیی که ما می تونیم به اونا یه فاتحه واسه شادی روح اوناست هر چند همه ی ما می دونیم که روح اونا شاده ولی شاید همین فاتحه روز موعود یه بهونه ای واسه کم کردن بار گناهمون باشه

آمین ...

مردی ور شکسته و مستاصل نزد بزرگی رفت واز او خواست تا برایش دعا کند

 که خالق هستی راه نجاتی رامقابل او قراردهدتا او بتواند از این همه مشکلات

حل ناشدنی زندگی اش خلاص شود.مرد به آن بزرگ گفت:"احساس می کنم

 همه ی درها به رویم بسته شده و هیچ راهی مقابلم نمی بینم که در آن

قدم بزنم ومطمئن باشم که به مقصد می رسم.به من بگویید که چرا

خالق کاینات راه های نجات را ازمقابل من برداشته است؟"

آن گاه آن بزرگ پاسخ داد:"همیشه راهی برای نجات وجود دارد ِ مشکلی که تو

داری این است که راه درست برایت روشن نیست. بنا براین به جای در خواست

راه از خالق هستی بخواه راه درست رامقابل چشم دلت روشن گرداند. راه وقتی

 روشن شود تو می توانی در آن با آرامش و اطمینان قدم بزنی."

آن گاه آن بزرگ لبخندی زد و گفت:"فرض کنیم من دعا کردم واز خالق هستی

خواستم تا راه های بیشتری مقابل نو قرار دهد. وقتی چشم دل تو سیاه شده

باشد و این راه های جدید هم برایت تاریک باشند .دیگر این دعای من به چه

دردت می خورد. چون که نمی توانی جاده های نجات را ببینی ودر نتیجه

اوضاع فرقی نخواهد کرد وقادر به حرکت نخواهی بود. بنا براین از این به بعد

 به جای آن که از خالق هستی درخواست راه های نجات جدیدتری کنی از

او بخواه تا راه های مقابل تو را روشن تر سازد.راه که روشن شد دیگر همه چیز

حل می شود.